16 · Besjallach Beschalach

5772 PARASJA VAN DE WEEKonderbouw14a

Besjallach בשלח

Door: Rav R. Evers

Na 210 lange jaren van ellende en slavernij pakten de Bnee Jisra’eel hun koffers.

Zij vertrokken snel uit Mitsraim.

Ze namen allemaal goud. zilver en kleren mee. die de Mitsriem hen gaven.

Ik denk dat er wel 3 miljoen mensen uit Egypte trokken.

Er waren 600 duizend mannen. dus waren er ook nog 600 duizend vrouwen.

En dan waren er ook nog heel veel kindertjes onder de 20 jaar en heel veel ouderen boven de 60 jaar.

Lange tijd daarvoor had Hasjeem aan Avraham beloofd dat zijn kinderen. kleinkinderen en achterkleinkinderen zoveel zouden worden als de sterren aan de hemel.

Dat was dus nu bij de jetsiat Mitsraim uitgekomen.

Er gingen zelfs Mitsriem mee. omdat zij geloofden dat Hasjeem hen zou beschermen wanneer ze met de Joden zouden mee trekken.

Mosje nam ook de beenderen van Joseef. de vroegere onderkoning. met hem mee.

Want Joseef had de Bnee Jisra’eel gevraagd om die mee te nemen wanneer ze zouden vertrekken uit Mitsraim.

Zijn kinderen en kleinkinderen hadden hem beloofd dat zij Joseef zouden begraven in Israël.

De Joden trokken door de woestijn.

G’d stuurde een grote wolk om hen overdag door de woestijn te leiden. want nergens stonden bordjes hoe ze moesten lopen.

En ’s nachts was er een grote vuurzuil om hen in het donker de weg te wijzen.

Toch liepen de Bnee Jisra’eel niet direct naar het land Kena’an. Erets Jisra’eel.

De Bnee Jisra’eel moesten soms terug lopen naar Mitsraim!

Maar ze kregen dorst in de woestijn want het was heel heet.

Toen zei Hasjeem tegen Mosje:”Neem je stok en haal iedereen bij elkaar bij een grote rots.

Sla dan op de rots en er zal dan heel veel water uitkomen voor het hele volk. Dit was de rots van Mirjam.

Toch was Hasjeem niet erg tevreden met de Bnee Jisra’eel: die klaagden maar de hele tijd en probeerden de hele tijd te kijken hoe ver ze konden gaan met Hasjeem.

Korte tijd daarna werden de Bnee Jisra’eel aangevallen door een heel gemeen volk. Amaleek.

Jehosjoe’a werd de generaal. die het volk in de oorlog leidde.

Mosje ging op een rots staan davvenen met zijn handen in de lucht.

Aharon en Choer steunden de handen van Mosje want die kon zijn handen niet zo lang omhoog houden.

MANNA UIT DE HEMEL HAMOTSIE LECHEM MIN HASJAMAJIEM

Daarna hadden de Bnee Jisraeel geen eten. Hasjeem liet toen het Manna vallen uit de Hemel.

Welke beracha zeiden ze over het Manna? Hamotsie lechem min Hasjamajiem!

De Bnee Jisra’eel kregen dus Manna in plaats van brood in de woestijn.

Dat Manna viel iedere dag weer uit de Hemel.

Zij kregen iedere dag weer vers Manna uit de Hemel omdat dit lekkerder en verser was.

Zo hoefden ze dat Manna niet mee te dragen op hun lange woestijnreizen. Dat spaarde ze veel dragen in die hitte.

In het Manna kon je alle smaken proeven die je maar wilde. Als jij er een aardbeien ijsje in wilde proeven. proefde je dat ook!

Iedereen kreeg iedere dag 1 Omer of 2 kilo van dat Manna. Maar vrijdag kreeg iedereen twee porties Manna vielen omdat er op Sjabbat geen Manna viel.

Op zondag. maandag. dinsdag. woensdag en donderdag mocht je niets van het Manna overlaten voor de volgende dag.

Maar op vrijdag viel er een extra portie. die je juist wel moest overlaten voor Sjabbat.

Sommige mensen geloofden Hasjeem niet en lieten toch Manna over voor de volgende dag.

Ze wilden uit testen of Hasjeem gelijk had toen Hij zei. dat ze op zondag. maandag. dinsdag. woensdag en donderdag niets mochten overlaten tot de volgende ochtend. Maar je begrijpt. dat Hasjeem ingreep.

Iedereen die Manna had overgelaten tot de volgende dag schrok vreselijk: er kwamen allemaal wormen uit het Manna en het stonk.

Het Manna was wit en smaakte als koek met honing. Het moest binnen 24 uur worden gegeten.

Zodra de zon erop scheen. begon het te smelten.

Gedurende de hele woestijnreis. veertig jaar lang. aten de Bnee Jisra’eel het Manna.

Voordat het Manna viel. veegde een noordenwind de woestijngrond schoon.

Daarna viel er regen en werd het schoongewassen.

Vervolgens viel er dauw. dat hard werd door de wind. zodat het kon dienen als de tafel voor het Manna. dat uit de Hemel viel.

Dit Manna werd weer bedekt door een tweede laag dauw. om het te beschermen tegen insecten en ongedierte.

Sjabbat Sjalom!

PARASJA VAN DE WEEKmiddenbouw14b

Besjallach בשלחDoor: Rav R. Evers

“Mosjé nam de botten van Joseef mee omdat Joseef de Bnee Jisra’eel plechtig had laten zweren: “Hasjeem zal zeker naar jullie omzien en dan zullen jullie mijn botten van hier met jullie meenemen naar Israel” (13:19)

Er zijn verschillende redenen waarom de Tora vertelt. dat de Bnee Jisra’eel Joseefs botten meenamen uit Egypte. Na de uittocht uit Egypte zouden ze de Tora krijgen.

De mensen wilden de Tora niet omdat ze dachten. dat de Tora veel te moeilijk was.

Deze gedachte beïnvloedde ook de Joden maar Joseef was het bewijs. dat wij de Tora wel kunnen houden.

Gedurende de veertigjarige reis door de woestijn droeg het volk twee Arken met zich mee. De ene Arke bevatte de twee Stenen Tafelen en de Tora en de andere de beenderen van Joseef: “Die ene (Joseef) heeft vervuld wat in de andere voorgeschreven staat”.

Joseef was in staat de verleidingen van Soelaika. de vrouw van Potifar. te weerstaan. Hij was het bewijs dat je naar de Tora kan luisteren. ook als het heel moeilijk wordt. Karaktersterkte!

Bovendien voelden de voormalige slaven zich minderwaardig omdat ze zo lang slaven waren geweest van Farao.

De koninklijke kist van Joseef gaf aan hen hun trots terug omdat dit liet zien dat de Joden van adellijke afstamming waren.

Awraham. Jitschak en Ja’akov – die als koningen werden geëerd in Kena’an - waren immers hun voorouders!

Maar de belangrijkste reden om over de ‘beenderen van Joseef’ te vertellen was om te voorkomen. dat de Joden in Egypte zouden willen blijven omdat de Egyptenaren – na de tiende plaag – hen eindelijk als gewone medeburgers gingen behandelen en ze als vrienden benaderden.

Inderdaad; kort na de uittocht – bij de eerste hindernis – riep het volk direct:

“Waren er soms geen graven in Egypte. dat u ons hebt meegenomen om te sterven in Egypte? Wat hebt u ons aangedaan door ons uit Egypte te leiden?” (14:11)

Mosjé liet hun toen de kist van Joseef zien en zei: “Kijk hoe de Egyptenaren Joseef hebben behandeld. Hij heeft ze gered van een zware hongersnood. Onder zijn leiding werd Egypte een welvarend land. Toch hebben de Egyptenaren zijn kinderen en kleinkinderen tot slaven gemaakt. Moeten wij zulke ondankbare mensen vertrouwen?!”.

Wist je dat…..

… de Bnee Jisra’eel gewapend uit Egypte trokken. maar dat ze toch niet direct naar het land van de Filistijnen gingen. omdat Hasjeem bang was dat ze zouden terugkeren?

… er bij de keriat Jam Soef niet één pad in de Jam Soef ontstond maar twaalf paden. waarover alle 12 verschillende stammen. ieder op zijn eigen pad. door de Jam Soef heen konden gaan?

… de Bnee Jisra’eel een meningsverschil hadden aan de oever van de Jam Soef over wie het eerst in de zee zou springen? Uiteindelijk sprong als eerste in de zee Nachsjon ben Aminadav en de zee ging uit elkaar.

… de keriat Jam Soef op de zevende dag Pesach plaats vond en het begin vormde van de volledige bevrijding uit Mitsraim?

… de Joden een sjirat hajam zongen toen zij bevrijd waren?

VERHAAL!!

Eli: ”Mosje en de Bnee Jisra’eel zongen een prachtig lied: sjirat hajam. Mirjam. de zuster van Aharon en Mosje. nam een tof en zong met de vrouwen om Hasjeem te bedanken.

Daarna liepen ze verder – weg van Egypte. Zij reisden drie dagen maar toen konden ze geen goed water meer vinden. Zij kwamen aan in Mara en vonden daar alleen maar bitter water. Daarom heette de plaats ook Mara”.

Channa: “De mensen renden naar Mosje Rabbenoe en vroegen hem: ”Wat moeten we drinken?”. Hasjeem wees Mosje een hout. Mosje gooide dit in het water en het werd drinkbaar. In de tweede maand van hun woestijnreis hadden ze geen matsa meer over. Iedereen begon te klagen. “Moeten we hier sterven in de midbar? In Mitsraim hadden we genoeg lechem en bassar te eten”. Hasjeem werd kwaad toen hij hoorde hoe de Bnee Jisra’eel klaagden. In de avond zouden ze vlees van kwartels krijgen en in de ochtend Man.

Het Manna was in het begin te vergelijken met astronautenvoedsel. Manna werd volledig door het lichaam opgenomen. Je hoefde er niet van naar de WC. Pas toen de Bnee Jisra’eel averot deden door over de smaak van het Manna te klagen. werd het Manna gelijk normaal voedsel”. Sjabbat Sjalom!

Plaatjes zijn afkomstig van jeled.net

Plaatjes zijn afkomstig van jeled.net

Plaatjes zijn afkomstig van jeled.net

PARASJA VAN DE WEEK bovenbouw14c

Besjallach בשלח Door: Rav R. Evers

Aan het einde van de sidra komt de aanval van Amalek ter sprake:

”En Mosje noemde de naam van de plaats Massa oeMeriwa vanwege de ruzie van de Benee Jisraeel en naar aanleiding daarvan. dat zij Hasjeem uitgetest hadden door te zeggen:`Is Hasjeem in ons midden of niet?’. Toen kwam Amalek en voerde oorlog met Israël in Refidiem” (17:7-8).

Rasjie gaat hier in op de `semichoet parsjiot’ – de opeenvolging van de verschillende gebeurtenissen in de midbar.

De Bnee Jisra’eel klaagden over gebrek aan water. De aanval van Amalek was een reactie op hun ondankbaarheid. Ik laat Rasjie zelf aan het woord: `Het verhaal van Amalek komt na hun ondankbare reactie om duidelijk te maken. dat Ik. Hasjeem. steeds in jullie midden ben en dat Ik voor al jullie behoeften zorg. Jullie vragen je dan nog steeds af of `Hasjeem in ons midden is of niet’? De hond (Amalek) zal komen om jullie te bijten. Dan zullen jullie Mij roepen om hulp en zullen jullie weten waar Ik ben.

Je kan dit vergelijken met een vader. die op weg zijn zoon op zijn schouder draagt. De zoon wil dan eens dit en dan weer dat. De vader luistert naar alle wensen van zijn zoon en geeft hem alles wat hij aanwijst. Op een goed moment komen ze iemand tegen. Zittend op vaders schouders roept de zoon naar de tegenligger: `Heeft u mijn vader ergens gezien?’. Wat een chotspe!

Zijn vader werd kwaad en riep verontwaardigd: `Weet jij niet waar ik ben?’. Pa zette zoonlief op de grond. de hond kwam langs en beet hem”.

Het Joodse volk werd in de woestijn van alles voorzien. Manna viel `s ochtends uit de Hemel. `s avonds waren er kwartels. lekkere vogels te eten. Water kwam uit een rots.

Toch vroegen de Bnee Jisra’eel zich af of Hasjeem wel in hun midden was. Wat een chotspe! Dit was niet zomaar een vraag of een nieuwsgierige interesse. Hasjeem. Hasjeem Zelf werd hier uitgetest. Men vroeg zich af of het wel de moeite waard was om te geloven in Hasjeem. Had Hasjeem wel genoeg voor hen gedaan om hun aanhankelijkheid en hun trouw te verdienen?

Het volk moest een lesje leren. Een terechtwijzing was op zijn plaats. vond het Opperwezen. Vandaar. dat de Tora stelt. dat `Amalek kwam en voerde oorlog met Israel’.

Wist je dat…..

… de Bnee Jisra’eel de Mitsriem aan de oever van de Jam Soef moesten zien omdat ze dan zeker wisten dat de Mitsriem hun geen kwaad meer konden doen?

… het Manna op een laag dauw en onder een laag dauw lag rondom de kampplaats?

… wanneer de dauwlaag optrok er iets fijns. zo fijn als witte korreltjes. op de aarde lag? En dat dat Manna was?

… toen de Bnee Jisra’eel dat zagen. ze tegen elkaar zeiden: ‘wat is het’? En wat? is in het Ivriet Man?

VERHAAL!!

Eli:’’Toen de Mitsriem de Bnee Jisra’eel achtervolgden. zette Hasjeem de wolkzuil tussen de Mitsriem en de Bnee Jisra’eel. De wolkzuil werd zwart en de Mitsriem konden de Bnee Jisra’eel niet meer zien”.

Batsheva: “De vuurzuil ging de Bnee Jisra’eel vooruit en gaf hen licht op hun tocht. De wateren van de Jam Soef spleten en maakten een weg droog voor de Bnee Jisra’eel om daarop te lopen. Er waren twaalf doorgangen in de Jam Soef – voor iedere stam één doorgang. De hele nacht liepen de Bnee Jisra’eel door de zee. De Mitsriem zaten hen op de hielen”.

Jair: “ ’s Ochtends hadden de Bnee Jisra’eel de andere kant van de zee bereikt. De Egyptische wagenmenners wilden ook de andere kant bereiken maar de grond onder hun voeten werd plotseling modder. Hun wielen raakten vast in de grond. Nu werden de Mitsriem bang: “Laten we terugrennen”. schreeuwden ze tegen elkaar. “de G’d van de Bnee Jisra’eel vecht voor hen. dat kunnen we zeker niet winnen.Toen strekte Mosje zijn hand weer uit naar het water en met een grote plons kwam het water neer op de Mitsriem. Geen Egyptische soldaat overleefde dit drama”.

Sjabbat Sjalom!

Plaatjes zijn afkomstig van jeled.net

Bovenbouw

Nummer 15c

Plaatjes zijn afkomstig van jeled.net

Plaatjes zijn afkomstig van jeled.net